Poprawna forma to nie przeszkadzać – osobno. Zapis „nieprzeszkadzać” jest błędny, także na kartce zawieszonej na klamce hotelowego pokoju.
Dlaczego osobno?
„Przeszkadzać” to czasownik w bezokoliczniku. Partykułę „nie” z czasownikami piszemy rozdzielnie we wszystkich formach – w bezokoliczniku, w czasie teraźniejszym, przeszłym i w trybie rozkazującym:
- nie przeszkadzać – bezokolicznik
- nie przeszkadzam, nie przeszkadzasz – czas teraźniejszy
- nie przeszkadzał – czas przeszły
- nie przeszkadzaj, nie przeszkadzajcie – tryb rozkazujący
Tak samo zapisujemy inne komunikaty w formie bezokolicznika: nie palić, nie dotykać, nie deptać trawników.
Kiedy łącznie?
Łącznie piszemy wyrazy utworzone od tego czasownika, które należą do innych części mowy:
- nieprzeszkadzanie – rzeczownik (prośba o nieprzeszkadzanie)
- nieprzeszkadzający – imiesłów przymiotnikowy (nieprzeszkadzający sąsiedzi)
Od 1 stycznia 2026 roku „nie” z imiesłowami przymiotnikowymi piszemy łącznie bez względu na znaczenie, więc forma nieprzeszkadzający jest jedyną poprawną.
Przykłady użycia
- Na drzwiach gabinetu wisiała tabliczka „Nie przeszkadzać”.
- Prosiła, żeby jej nie przeszkadzać przed egzaminem.
- Hałas z ulicy wcale mi nie przeszkadza.
Jak zapamiętać?
Zapytaj: co robić? – przeszkadzać. Skoro to czynność, a więc czasownik, „nie” stoi osobno, tak jak w nie wiem i nie mogę.