Poprawna forma to nie znoszę – osobno i z „ę” na końcu. Zapis „nieznoszę” jest błędny, a „nie znosze” gubi końcówkę 1. osoby.
Dlaczego osobno?
„Znoszę” to forma czasownika znosić, a partykułę „nie” z czasownikami piszemy rozdzielnie: nie lubię, nie cierpię, nie toleruję. Nie zmienia tego fakt, że „nie znoszę” znaczy niemal to samo co „nienawidzę” – o pisowni decyduje część mowy, a nie znaczenie.
Dlaczego „ę” na końcu?
W 1. osobie liczby pojedynczej czasownik znosić ma końcówkę „-ę”: znoszę, tak jak proszę, noszę, wożę. W mowie potocznej końcowe „ę” bywa wymawiane jak „e”, ale w piśmie musi zostać. Pełna odmiana: nie znoszę, nie znosisz, nie znosi, nie znosimy, nie znosicie, nie znoszą.
Przykłady użycia
- Nie znoszę, kiedy ktoś się spóźnia bez uprzedzenia.
- Mój kot nie znosi odkurzacza.
- Nie znoszę poniedziałkowych poranków i zimnej kawy.
A co z „nieznośny” i „nienawidzę”?
Te wyrazy piszemy łącznie, ale z innych powodów. Nieznośny to przymiotnik, a „nie” z przymiotnikami w stopniu równym łączymy (nieznośny upał). Nienawidzę to wyjątek wśród czasowników: nie istnieje samodzielny wyraz „nawidzić”, więc „nie” stało się częścią wyrazu – podobnie jak w niepokoić czy niecierpliwić się.
Jak zapamiętać?
Sprawdź, czy wyraz istnieje bez „nie”. Znoszę istnieje (znoszę trudy podróży), więc piszesz osobno. Nawidzę nie istnieje – dlatego nienawidzę piszemy razem.