Poprawna forma to nie będzie – zawsze osobno. Zapis „niebędzie” jest błędny bez względu na kontekst.
Dlaczego osobno?
„Będzie” to forma czasownika być. Partykułę „nie” z czasownikami piszemy rozdzielnie – to jedna z najprostszych i najbardziej stałych zasad polskiej ortografii. Dotyczy wszystkich osób, czasów i trybów:
- nie będę, nie będziesz, nie będzie
- nie będziemy, nie będziecie, nie będą
- nie był, nie było, nie byłoby
Czas przyszły złożony
„Będzie” często tworzy czas przyszły z bezokolicznikiem lub formą na „-ł”. „Nie” stawiamy wtedy przed „będzie” i piszemy osobno: nie będzie padać, nie będzie pracował, nie będziemy czekać. Obie części czasownika zostają samodzielnymi wyrazami.
Przykłady użycia
- Jutro nie będzie lekcji – nauczyciele mają szkolenie.
- To nie będzie łatwe, ale damy radę.
- Obiecuję, że więcej nie będę się spóźniać.
- Nie będzie mnie w biurze do piątku.
Uwaga na rzeczownik „niebyt”
Łącznie piszemy rzeczowniki utworzone od „być”: niebyt (odejść w niebyt) czy nieobecność. To jednak osobne wyrazy, a nie formy czasownika. Zapis „niebędzie” nie ma z nimi nic wspólnego.
Jak zapamiętać?
Zadaj pytanie: co robi? albo co się stanie?. Jeśli odpowiedź to czasownik, „nie” stoi obok niego, ale go nie dotyka: nie będzie, nie pada, nie wiem.
