Poprawna forma to niepozorny – łącznie. Zapis „nie pozorny” jest błędny, a do tego zmienia sens wyrazu.
Zasada ogólna
„Nie” z przymiotnikami w stopniu równym piszemy łącznie: niewysoki, nieduży, niepozorny. To reguła, którą stosujemy niemal bez wyjątków – osobny zapis pojawia się tylko w stopniu wyższym i najwyższym oraz w wyraźnym przeciwstawieniu.
„Niepozorny” to nie „nie pozorny”
W tym haśle jest dodatkowa pułapka. „Pozorny” znaczy „tylko na pozór taki, nieprawdziwy” (pozorny spokój). „Niepozorny” nie jest jednak jego przeciwieństwem! Oznacza kogoś lub coś, co nie zwraca na siebie uwagi, wygląda skromnie, niepokaźnie. Te dwa wyrazy żyją osobno, a „niepozorny” ma własne, utrwalone znaczenie – tym bardziej zapisujemy go jako jeden wyraz.
Odmiana i wyrazy pokrewne
- niepozorny, niepozorna, niepozorne, niepozornego
- niepozornie – przysłówek (np. wyglądać niepozornie)
- stopień wyższy: bardziej niepozorny
Przykłady użycia
- Ta niepozorna knajpka serwuje najlepsze pierogi w mieście.
- Był niepozornym chłopcem, a został mistrzem świata.
- Pod niepozornym tytułem kryje się świetna powieść.
Synonimy
skromny, niepokaźny, nierzucający się w oczy, szary, przeciętny z wyglądu. Zwróć uwagę, że „niepozorny” często niesie obietnicę niespodzianki: coś wygląda skromnie, a okazuje się wyjątkowe.
Jak zapamiętać?
Coś niepozornego nie zajmuje dużo miejsca – ani na ulicy, ani w zapisie. Wystarczy jeden wyraz, bez przerwy w środku.
