Obie formy istnieją, ale pełnią zupełnie różne funkcje. Niemniej (łącznie) to spójnik znaczący „jednak, mimo to”. Nie mniej (osobno) to zaprzeczony stopień wyższy przysłówka mało, czyli „nie w mniejszym stopniu, nie mniejszą ilość”.
„Niemniej” – czyli „jednak”
Łącznie piszemy spójnik wprowadzający przeciwstawienie. Często występuje w utartym połączeniu niemniej jednak. Przed nim stawiamy przecinek, jak przed innymi spójnikami przeciwstawnymi (ale, jednak, lecz):
- Było zimno, niemniej poszliśmy nad jezioro.
- Oferta jest droga, niemniej jednak warto ją rozważyć.
- Nie znam go dobrze. Niemniej wydaje się uczciwy.
„Nie mniej” – czyli „nie mniejszą ilość”
Osobno piszemy wtedy, gdy mówimy o ilości, stopniu czy liczbie. Łatwo to rozpoznać po towarzyszącym „niż” albo po możliwości podstawienia przeciwieństwa „więcej”:
- Na spotkanie przyszło nie mniej niż sto osób.
- To zadanie jest nie mniej ważne od poprzedniego.
- Zapłaciłem nie mniej, niż się spodziewałem.
Jak odróżnić?
Podstaw słowo jednak. Jeśli zdanie zachowuje sens (Było zimno, jednak poszliśmy), piszesz niemniej. Jeśli pasuje raczej co najmniej albo równie (co najmniej sto osób, równie ważne), piszesz nie mniej.
Uwaga na „nie mniej, nie więcej”
W wyrażeniu ani mniej, ani więcej oraz nie mniej i nie więcej zawsze piszemy osobno – chodzi o dokładną ilość: Trzeba było zapłacić dokładnie sto złotych – nie mniej i nie więcej.
Jak zapamiętać?
„Niemniej” zlało się w jedno słowo, bo stało się spójnikiem, tak jak jednak. „Nie mniej” zostało przy liczeniu – a przy liczeniu każdy wyraz ma swoje miejsce.
