Poprawna forma to nie znam – osobno. Zapis „nieznam” jest błędny.
Dlaczego osobno?
„Znam” to 1. osoba liczby pojedynczej czasownika znać. Z czasownikami „nie” piszemy rozdzielnie – to jedna z najprostszych i najbardziej konsekwentnych reguł polskiej pisowni. Obejmuje wszystkie formy: nie znam, nie znasz, nie zna, nie znamy, nie znali, nie znałabym.
Kiedy łącznie? Inne części mowy
Od czasownika znać pochodzi kilka wyrazów, które z „nie” piszemy razem, bo nie są czasownikami:
- nieznany – przymiotnik: nieznany adres
- nieznajomy – przymiotnik lub rzeczownik: nieznajomy mężczyzna
- nieznajomość – rzeczownik: nieznajomość przepisów
- nieznacznie – przysłówek (od nieznaczny)
Porównaj: Nie znam go (czasownik) – To nieznany mi człowiek (przymiotnik).
Przykłady użycia
- Nie znam tej okolicy, możesz mnie poprowadzić?
- Niestety nie znam odpowiedzi na to pytanie.
- Na przyjęciu było wielu nieznajomych.
- Nieznajomość prawa nie zwalnia z odpowiedzialności.
Uwaga na „nie zapoznać się” i „nie poznać”
Tak samo osobno piszemy czasowniki z przedrostkami: nie poznałem, nie rozpoznała, nie zapoznaliśmy się. Przedrostek nie zmienia faktu, że to nadal czasownik.
Jak zapamiętać?
Zapytaj: co robię? Jeśli odpowiedź brzmi znam, to czasownik – a przed czasownikiem „nie” stoi osobno. Jeśli pytasz jaki? – nieznany – piszesz razem.
