Poprawna forma to niezadowolenie – łącznie. To rzeczownik, a „nie” z rzeczownikami piszemy razem.
Dlaczego łącznie?
„Niezadowolenie” to rzeczownik odczasownikowy – nazwa stanu. Takie wyrazy z „nie” zapisujemy jako całość, tak samo jak niezrozumienie, niepowodzenie, niedopatrzenie. Rzeczownik oznacza tu coś samodzielnego: uczucie braku satysfakcji.
Formy pokrewne
- niezadowolony – przymiotnik, łącznie (niezadowolony klient),
- nie jestem zadowolony – osobno, bo „nie” odnosi się tu do czasownika być,
- nie zadowolić – osobno, bo to czasownik (tym jej nie zadowolisz).
Kiedy „nie zadowolenie” osobno?
Tylko w przeciwstawieniu: Na twarzy widać było nie zadowolenie, lecz ulgę. Bez spójnika przeciwstawnego – zawsze łącznie.
Przykłady użycia
- Pracownicy wyrazili niezadowolenie z nowego grafiku.
- Jego niezadowolenie było widać na pierwszy rzut oka.
- Klienci zgłaszali niezadowolenie z jakości obsługi.
Uwaga na składnię
Mówimy niezadowolenie z czegoś (z wyników, z decyzji), nie „niezadowolenie na coś”.
Podobnie łącznie piszemy inne nazwy uczuć i stanów z „nie”: niepokój, niechęć, niecierpliwość.
Jak zapamiętać?
Zamień wyraz na synonim: niezadowolenie = rozczarowanie. Jedno słowo za jedno słowo – więc łącznie.
