Poprawna forma to nie bardzo – osobno. Zapis „niebardzo” jest błędny bez względu na kontekst.
Dlaczego osobno?
O pisowni „nie” z przysłówkami decyduje to, od czego przysłówek pochodzi. Przysłówki utworzone od przymiotników łączymy z „nie” w jeden wyraz: ładny – nieładnie, dobry – niedobrze. „Bardzo” do tej grupy nie należy – we współczesnej polszczyźnie nie ma przymiotnika, od którego by pochodziło. Dlatego piszemy je z „nie” rozdzielnie, tak jak inne przysłówki tego typu:
- nie bardzo
- nie zawsze, nie całkiem
- nie tak, nie teraz, nie tutaj
Co znaczy „nie bardzo”?
To łagodne, uprzejme zaprzeczenie – mniej stanowcze niż samo „nie”. Mówimy tak, gdy coś jest „raczej nie”, „w niewielkim stopniu” albo gdy nie chcemy odmówić wprost.
Przykłady użycia
- Nie bardzo rozumiem, o co ci chodzi.
- Pomysł był ciekawy, ale nie bardzo wykonalny.
- – Smakowało ci? – Nie bardzo.
- Dziś nie bardzo mam czas na spotkanie.
Uwaga na „niebawem” i „nieco”
Nie przenoś tej reguły mechanicznie na wszystkie krótkie przysłówki. Niektóre połączenia z „nie” zrosły się w jeden wyraz i dziś piszemy je łącznie, np. niebawem, nieco, niezbyt. W nich „nie” nie jest już zwykłym zaprzeczeniem, tylko częścią nowego słowa. „Nie bardzo” taką całością się nie stało.
Jak zapamiętać?
Spróbuj wstawić między „nie” a „bardzo” jakiś wyraz: nie aż tak bardzo, nie za bardzo. Skoro da się je rozdzielić, piszemy je osobno.
