"Nie" z wyrazami

Niefart czy nie fart?

Poprawna forma to niefart – łącznie. „Fart” to rzeczownik, a „nie” z rzeczownikami piszemy razem.

Co znaczy „niefart”?

Fart to potoczne określenie szczęścia, pomyślnego zbiegu okoliczności: mieć farta. Niefart oznacza więc pecha – sytuację, w której coś się nie udaje nie z naszej winy. Oba słowa należą do języka potocznego; w tekście oficjalnym lepiej użyć wyrazów szczęście i pech.

Zasada: „nie” z rzeczownikami łącznie

Rzeczownik z „nie” tworzy nowy wyraz o przeciwnym znaczeniu, więc zapisujemy go jako jedno słowo. Potoczność nie ma tu znaczenia – reguła działa tak samo jak w wyrazach neutralnych:

  • niefart, niepowodzenie
  • nieszczęście, nieporozumienie
  • niewypał, nieudacznik

Kiedy „nie fart” osobno?

Tylko w przeciwstawieniu, gdy zaraz po nim pojawia się inne określenie ze spójnikiem lecz, ale albo tylko:

  • To był nie fart, tylko ciężka praca.
  • Zdecydował nie fart, lecz lepsze przygotowanie rywali.

Przykłady użycia

  • Co za niefart – autobus odjechał minutę przed nami.
  • Miał niefarta i złapał gumę na pustej drodze.
  • Seria niefartów w końcu się skończyła.

Odmiana

niefart, niefarta (np. mieć niefarta), niefartowi, niefartem; liczba mnoga niefarty, niefartów. Przymiotnik niefartowny również piszemy łącznie.

Jak zapamiętać?

„Niefart” to po prostu „pech” – jedno słowo zastępuje jedno słowo. Tak samo jak w parze szczęście – nieszczęście, której nikt nie zapisuje osobno.