Poprawna forma to różnica – przez „ó” i „ż”. Zapisy „rórznica”, „rurznica” i „rużnica” są błędne.
Rodzina wyrazu „różny”
„Różnica” pochodzi od przymiotnika różny. Cała rodzina zachowuje tę samą pisownię:
- różny, różnie
- różnić się, odróżnić, wyróżnić
- zróżnicowany, różnorodny
- wyróżnienie, rozróżnienie
Jeśli pamiętasz, jak piszemy różny, nie pomylisz się w żadnym z tych wyrazów.
Dlaczego „ó”?
We współczesnej polszczyźnie „ó” w tym wyrazie nie wymienia się na „o” – to pisownia do zapamiętania, tak jak w góra czy który.
Dlaczego „ż”, a nie „rz”?
W całej rodzinie wyrazu nie pojawia się „r” w miejscu „ż”, a przed „ż” stoi samogłoska, więc reguła o „rz” po spółgłoskach nie działa. Zapis „rz” nie ma więc podstaw. Zbitka „rórz” byłaby zresztą w polskim wyrazie czymś bardzo nietypowym.
Przykłady użycia
- Między bliźniakami jest tylko kilka minut różnicy.
- Nie widzę różnicy między tymi dwoma projektami.
- Różnica temperatur sięgała dwudziestu stopni.
- Jest mi to bez różnicy – wybierz ty.
Uwaga na „bez różnicy”
Wyrażenie bez różnicy w znaczeniu „wszystko jedno” jest potoczne. W tekście starannym lepiej napisać obojętnie albo wszystko mi jedno.
Jak zapamiętać?
„Różnica” i „róża” zaczynają się tak samo: od „róż”. To tylko skojarzenie, nie pokrewieństwo, ale pomaga zapamiętać oba znaki – kreskę nad „o” i kropkę nad „z”.
