Poprawna forma to narażać – przez „ż” i łącznie. Zapisy „nararzać” i „na rażać” są błędne.
Wymiana „ż” na „z”
„Narażać” ma bliźniaczy czasownik dokonany: narazić. W nim zamiast „ż” słyszymy „z” – a taka wymiana zawsze wskazuje na „ż”, nigdy na „rz”:
- narażać – narazić
- narażony, narażenie – naraził się
- podobnie wyrażać – wyrazić, obrażać – obrazić, zarażać – zarazić
Skąd zatem pokusa „rz”? Z tego, że w wyrazie jest już jedno „r” (na-ra-żać) i ręka odruchowo dopisuje drugie. Tymczasem to „r” należy do rdzenia, a nie do trudnej głoski.
Dlaczego łącznie?
„Na-” jest tu przedrostkiem, a nie przyimkiem. Samo „rażać” nie istnieje jako wyraz, więc nie ma czego oddzielać. Przedrostki zawsze piszemy łącznie z czasownikiem: napisać, narysować, narażać.
Przykłady użycia
- Nie narażaj się szefowi przed ważnym spotkaniem.
- Pracownicy byli narażeni na hałas przez cały dzień.
- Ratownik narażał życie, żeby wyciągnąć tonącego.
Uwaga na „na razie”
Nie myl „narażać” z wyrażeniem na razie („tymczasem, do zobaczenia”). To przyimek i rzeczownik raz – piszemy je osobno i przez „z”: Na razie nic nie wiadomo.
Jak zapamiętać?
Kto się naraża, ten może się narazić. Słyszysz „z” w drugim wyrazie? W pierwszym piszesz „ż”.