Poprawna forma to montaż – przez „ż”. Zapisy „montarz” i „montasz” są błędne.
Zakończenie „-aż” – w zapożyczeniach
„Montaż” to wyraz zapożyczony z francuskiego. W takich zapożyczeniach zakończenie „-aż” piszemy zawsze przez „ż”:
- montaż, masaż, bandaż
- garaż, pasaż, wiraż
- reportaż, sabotaż, tatuaż
Kiedy „-arz”?
Zakończenie „-arz” ma inne zadanie – tworzy rodzime nazwy osób, zwykle wykonawców zawodów: lekarz, piekarz, kucharz, malarz. „Montaż” nie jest nazwą osoby, tylko czynności, więc do tej grupy nie należy. Osobę, która zajmuje się montażem, nazywamy monterem, a w filmie – montażystą.
Skąd „montasz”?
Na końcu wyrazu „ż” brzmi jak [sz]. Wystarczy odmienić wyraz, by usłyszeć dźwięczną głoskę: montażu, montażem, montażowy.
Przykłady użycia
- Cena mebli obejmuje dostawę i montaż.
- Film zyskał dzięki świetnemu montażowi.
- Instrukcja montażu jest dołączona do zestawu.
Montaż i demontaż
Przeciwieństwo montażu to demontaż – rozebranie urządzenia lub konstrukcji na części. Także przez „ż”, podobnie jak przymiotnik montażowy (taśma montażowa).
Jak zapamiętać?
Zestaw „montaż” z „garażem”: po montażu bramy wjeżdżasz do garażu. Oba słowa przyszły z francuskiego i oba kończą się na „-aż”.