Poprawna forma to prostsze. Zapisy „prostrze” i „prostże” są błędne – choć zbitka spółgłosek w środku wyrazu rzeczywiście trudno się wymawia.
Skąd bierze się „stsz”?
„Prostsze” to stopień wyższy przymiotnika prosty. Tworzymy go, dodając do tematu prost- przyrostek -szy: prost + szy = prostszy. W rodzaju nijakim i niemęskoosobowym liczby mnogiej mamy prostsze. Litery „t” z tematu nie wolno zgubić, a przyrostka nie zapisujemy przez „rz” ani „ż”.
Tak samo zachowują się inne przymiotniki z tematem zakończonym na „-st”:
- gęsty – gęstszy
- tłusty – tłustszy
- częsty – częstszy
Wszystkie formy
prostszy (rodzaj męski), prostsza (żeński), prostsze (nijaki), prostsi (męskoosobowy); stopień najwyższy – najprostszy, najprostsze. Przysłówek ma inną postać: prościej, najprościej.
Przykłady użycia
- To rozwiązanie jest prostsze, niż się wydawało.
- Wybierz prostsze hasło, ale nie za krótkie.
- Instrukcja powinna być prostsza dla początkujących.
- Najprościej będzie zadzwonić do biura.
Skąd błąd „prostrze”?
W wymowie grupa „stsz” upraszcza się i zlewa, a przyzwyczajenie do „rz” po „t” (trzy, patrzeć) podsuwa błędny zapis. W wyrazie „prostsze” nie ma jednak żadnego „r” – jest temat „prost-” i przyrostek „-sze”.
Jak zapamiętać?
Rozłóż wyraz na dwie części: prost + sze. Tak jak now + sze daje nowsze.