Poprawna forma to najbliżsi – z „ż” i jednym „s”. Zapisy „najblizsi”, „najbliźsi”, „najblirzsi” czy „najbliszsi” są błędne.
Skąd „ż”?
Przymiotnik bliski stopniuje się tak: bliski – bliższy – najbliższy. W stopniu wyższym i najwyższym „s” wymienia się na „ż” – podobnie jak w parach wysoki – wyższy, niski – niższy. Tę samą wymianę widać w przysłówkach: blisko – bliżej, nisko – niżej. Skoro „ż” wymienia się tu z „s”, a nie z „r”, zapis „rz” jest wykluczony.
Skąd „-żsi”?
W mianowniku liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego końcówka „-szy” przechodzi w „-si”: starszy – starsi, lepszy – lepsi. Dlatego z najbliższy powstaje najbliżsi: „ż” zostaje, „sz” zamienia się w „s”. Tak samo wyższy – wyżsi, niższy – niżsi.
Łącznie
Przedrostek „naj-” w stopniu najwyższym piszemy zawsze razem z przymiotnikiem: najbliżsi, najlepsi, najmłodsi. Zapis „naj bliżsi” jest błędny.
Przykłady użycia
- Święta spędzamy wśród najbliższych.
- Najbliżsi przyjaciele wiedzieli o wszystkim od początku.
- O decyzji poinformował najpierw najbliższych współpracowników.
Formy pozostałe
O osobach płci żeńskiej i rzeczach mówimy najbliższe: najbliższe koleżanki, najbliższe sklepy.
Jak zapamiętać?
Postaw obok siebie trzy pary: wyżsi, niżsi, najbliżsi. Wszędzie „ż” i jedno „s” – bo wysoko, nisko, blisko.
