Poprawna forma to kalendarz – przez „rz” i z „en” w środku. Zapisy „kalendaż”, „kalendasz” i „kalędarz” są błędne.
Zakończenie „-arz” – przez „rz”
Zakończenie -arz piszemy przez „rz”. Występuje ono w wielu nazwach osób i przedmiotów:
- osoby: lekarz, piekarz, kucharz, malarz
- przedmioty: kalendarz, kałamarz
A kiedy „-aż”?
Przez „ż” piszemy zakończenie -aż w wyrazach zapożyczonych z francuskiego, gdzie odpowiada francuskiemu -age:
- bagaż, garaż, masaż
- reportaż, pejzaż
„Kalendarz” do tej grupy nie należy – pochodzi z łaciny, a nie z francuskiego, i ma typowe polskie zakończenie „-arz”.
Dlaczego „en”, a nie „ę”?
W wyrazach obcego pochodzenia przed „d” piszemy zwykle „en”: legenda, agenda, kalendarz. Zapis „kalędarz” przenosi na ten wyraz pisownię rodzimych słów z nosówką.
Przykłady użycia
- Zapisz termin wizyty w kalendarzu.
- Na ścianie wisiał kalendarz z widokami gór.
- Dzieci codziennie otwierały okienko w kalendarzu adwentowym.
Odmiana
kalendarz, kalendarza, kalendarzowi, kalendarzem, w kalendarzu; liczba mnoga kalendarze. Przymiotnik: kalendarzowy (rok kalendarzowy).
Jak zapamiętać?
Kalendarz ma terminy, a lekarz przyjmuje w terminach. Oba słowa kończą się na „-arz” – przez „rz”.
