Dyktando interpunkcyjne dla klasy IV. Sprawdza, czy uczeń stawia przecinki przed spójnikami „że”, „bo”, „ale”, „a”, przy wyliczeniach, wołaczu i zdaniach ze słowem „który”, a także czy potrafi zapisać przytoczoną wypowiedź z dwukropkiem i cudzysłowem.
Tekst dyktanda
W piątek nasza klasa pojechała do lasu, bo pani Ewa chciała pokazać nam jesienne grzyby. Przed wyjazdem sprawdziła, czy każdy ma kurtkę, czapkę i kanapki. Potem zawołała: „Kasiu, nie zapomnij termosu!”. W lesie było cicho, a pod nogami szeleściły liście. Leśniczy, który czekał na nas przy bramie, opowiadał o sarnach, dzikach i lisach. Powiedział, że zwierzęta szykują się już do zimy. Kiedy doszliśmy do polany, zobaczyliśmy dzięcioła. Chcieliśmy zrobić mu zdjęcie, ale szybko odleciał. Tomek znalazł borowika, a Ola zebrała pełną torebkę kasztanów. Wróciliśmy do szkoły zmęczeni i szczęśliwi. Wiem, że długo będziemy pamiętać tę wycieczkę.
Trudne miejsca z wyjaśnieniem
- do lasu, bo – przecinek przed „bo”, bo zaczyna ono zdanie podające przyczynę.
- sprawdziła, czy – przecinek przed „czy” wprowadzającym zdanie podrzędne.
- kurtkę, czapkę i kanapki – przy wyliczeniu przecinki między wyrazami, ale nie przed „i”.
- zawołała: „Kasiu, …!” – dwukropek przed przytoczeniem, słowa postaci w cudzysłowie.
- Kasiu, nie zapomnij – wołacz oddzielamy przecinkiem.
- cicho, a pod nogami – przecinek przed „a”, które przeciwstawia dwie części zdania.
- Leśniczy, który czekał na nas przy bramie, opowiadał – zdanie z „który” wtrącone w środek, więc przecinek z obu stron.
- Powiedział, że – przecinek przed „że”.
- Kiedy doszliśmy do polany, zobaczyliśmy – zdanie z „kiedy” stoi na początku, więc przecinek po nim.
- zdjęcie, ale – przed „ale” zawsze przecinek.
- zmęczeni i szczęśliwi – przed pojedynczym „i” nie stawiamy przecinka.
Jak przeprowadzić dyktando
Przeczytaj tekst w całości, a potem dyktuj zdaniami, zaznaczając głosem naturalne pauzy – ale nie mów „przecinek”. Uczeń ma sam zdecydować, gdzie postawić znak. Pomoże mu pytanie: czy w tym miejscu zaczyna się nowa część zdania z własnym czasownikiem?
Przy sprawdzaniu omówcie każde trudne miejsce z listy. Szczególnie ważne jest zdanie z „który”: dzieci często stawiają pierwszy przecinek, a zapominają o drugim, który zamyka wtrącenie.