Poprawna forma to branża – przez „ż”. Zapisy „branrza” i „bransza” są błędne.
Reguła: po „n” piszemy „ż”
To jedna z niewielu reguł, które pozwalają wybrać między „rz” a „ż” bez szukania wymiany. Po spółgłoskach l, ł, r, n piszemy „ż”:
- n: branża, oranżada, lonża
- r: rżeć, rżysko
- l, ł: lżejszy, łżeć
Połączenie „nrz” w polszczyźnie po prostu nie występuje – wymówienie go byłoby zresztą trudne.
Skąd „ż”, a nie „sz”?
Zapis „bransza” odwzorowuje wymowę bez dźwięczności. Wyraz pochodzi jednak z francuskiego branche („gałąź, dziedzina”) i w polszczyźnie przyjął się z dźwięcznym „ż”. W odmianie słychać to wyraźnie: branży, branżą.
Odmiana
branża, branży, branżę, branżą, w branży; liczba mnoga branże, branż. Przymiotnik: branżowy (prasa branżowa).
Przykłady użycia
- Od dziesięciu lat pracuje w branży budowlanej.
- To jedna z najszybciej rozwijających się branż w kraju.
- Na targach spotkali się przedstawiciele całej branży turystycznej.
Uwaga na styl
„Branża” to słowo neutralne, ale w tekstach urzędowych i naukowych bywa zastępowane przez sektor, dziedzina albo gałąź gospodarki. Wszystkie te wyrazy są poprawne – wybór zależy od kontekstu.
Jak zapamiętać?
Pomyśl o oranżadzie: nikt nie pisze „oranrzada”. Po „n” zawsze stoi „ż” – w oranżadzie i w branży.
