Poprawna forma to kamuflaż – przez „ż” na końcu. Zapisy „kamuflarz”, „kamuflasz” i „kamóflaż” są błędne.
Dlaczego „ż”?
„Kamuflaż” to zapożyczenie z francuskiego. Wyrazy tego pochodzenia z zakończeniem -aż piszemy w polszczyźnie przez „ż”:
- kamuflaż, sabotaż, reportaż
- garaż, masaż, bandaż
- pejzaż, witraż, makijaż
Zakończenie -arz przez „rz” ma inne pochodzenie i znaczenie – tworzy rodzime nazwy osób wykonujących zawód: lekarz, piekarz, kucharz. „Kamuflaż” nie oznacza osoby, tylko czynność i jej efekt, więc „rz” tu nie pasuje.
Dlaczego „u”?
W całej rodzinie wyrazu stoi zwykłe „u”: kamuflaż, kamuflować, zakamuflowany. Nie ma wymiany na „o”, więc zapis „kamóflaż” jest błędny.
Odmiana
kamuflaż, kamuflażu, kamuflażem; liczba mnoga kamuflaże. Na końcu wyrazu słyszymy [sz], ale w odmianie „ż” wraca wyraźnie: kamuflażu – stąd błąd „kamuflasz”.
Przykłady użycia
- Żołnierze nosili mundury w barwach kamuflażu.
- Kameleon zmienia kolor dla kamuflażu.
- Jego uprzejmość była tylko kamuflażem.
- Starannie zakamuflowany namiot był niewidoczny z drogi.
Jak zapamiętać?
Kamuflaż to coś, co – jak makijaż – zmienia wygląd i ukrywa prawdziwe oblicze. Oba przyszły z Francji i oba kończą się na „-aż”.
