Poprawna forma to behawioryzm – przez „h”. Zapis „bechawioryzm” jest błędny.
Dlaczego „h”?
Wyraz utworzono od angielskiego behavior – „zachowanie”. W zapożyczeniach z angielskiego głoskę zapisywaną tam jako „h” oddajemy w polszczyźnie także literą „h”: hobby, hot dog, handicap. Nie ma powodu, by zamieniać ją na „ch”. Angielskie „v” zmienia się natomiast w polskie „w” – stąd behawioryzm, a nie „behavioryzm”.
Co to jest behawioryzm?
To kierunek w psychologii, który za przedmiot badań uznaje przede wszystkim obserwowalne zachowanie – reakcje na bodźce – a nie przeżycia wewnętrzne. Za jego twórcę uważa się amerykańskiego psychologa Johna B. Watsona.
Wyrazy pokrewne – wszędzie „h” i „w”
- behawiorysta, behawiorystka – zwolennik tego kierunku; także specjalista od zachowania zwierząt
- behawiorystyczny – np. teoria behawiorystyczna
- behawioralny – dotyczący zachowania, np. terapia behawioralna
Przykłady użycia
- Na zajęciach omawialiśmy założenia behawioryzmu.
- Z psem, który gryzie meble, warto pójść do behawiorysty.
- Autor krytykuje behawiorystyczne podejście do wychowania.
Jak zapamiętać?
Pamiętaj o angielskim źródle: behavior ma „h”, więc polski behawioryzm też ma „h”. Z oryginału zmienia się tylko „v” na „w”.