Poprawna forma to błahostka – przez „h”. Zapis „błachostka” jest błędny.
Skąd „h” w „błahostce”?
„Błahostka” to wyraz utworzony od przymiotnika błahy, czyli „mało ważny, nieistotny”. Wyrazy pokrewne dziedziczą pisownię po wyrazie podstawowym, a „błahy” piszemy przez „h”. Wystarczy więc pamiętać jedno słowo, żeby poprawnie zapisać całą rodzinę:
- błahy, błaha, błahe
- błahostka, błahostki
- błahość – rzadziej używany rzeczownik abstrakcyjny
Co znaczy „błahostka”?
To drobiazg, sprawa bez znaczenia, coś, czym nie warto się przejmować. Bliskoznaczne są drobnostka, bagatela, fraszka, głupstwo. Słowo ma lekko lekceważący wydźwięk: nazywając coś błahostką, dajemy do zrozumienia, że nie zasługuje na dłuższą rozmowę.
Przykłady użycia
- Pokłócili się o błahostkę, a potem nie rozmawiali tydzień.
- Dla niej to była błahostka, dla mnie – poważny problem.
- Nie zawracaj sobie głowy błahostkami.
Uwaga na odmianę
W celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej „k” wymienia się na „c”: o błahostce, błahostce. „H” pozostaje bez zmian we wszystkich formach.
Jak zapamiętać?
Błahostka to coś błahego – jeśli pamiętasz przymiotnik, nie pomylisz się w rzeczowniku. Pomaga też skojarzenie z bagatelą: to słowo o podobnym znaczeniu również nie ma w sobie „ch”.