Poprawna forma to blondynka – z „on”. Zapis „blądynka” jest błędny.
Dlaczego „on”, a nie „ą”?
„Blondynka” to wyraz utworzony od przymiotnika blond, który polszczyzna przejęła z francuskiego. W wyrazach zapożyczonych zapisujemy połączenia „on”, „om”, „en”, „em” zgodnie z ich pochodzeniem: kontrola, bomba, legenda, temperatura. Litery „ą” i „ę” należą przede wszystkim do wyrazów rodzimych i do polskich końcówek (ząb, mięso, idą). Skoro u źródła jest „blond”, cała rodzina wyrazów zachowuje „on”.
Rodzina wyrazów
- blond – przymiotnik nieodmienny: blond włosy, blond grzywka
- blondyn, blondynka
- blondyneczka – zdrobnienie
- blondwłosy – pisany łącznie
Odmiana
blondynka, blondynki, blondynce, blondynkę, blondynką; liczba mnoga blondynki, blondynek. Zwróć uwagę na celownik i miejscownik: o blondynce – „k” wymienia się na „c”.
Przykłady użycia
- Na zdjęciu stoi wysoka blondynka w czerwonym płaszczu.
- W dzieciństwie był blondynem, dziś ma ciemne włosy.
- Przefarbowała się na blond.
Pamiętaj, że blond się nie odmienia: z blond włosami, o blond czuprynie. Odmieniamy tylko rzeczowniki blondyn i blondynka.
Jak zapamiętać?
Najpierw jest kolor blond – nikt nie napisze „blą”. „Blondynka” to po prostu kobieta o włosach blond, więc litery zostają te same.