Poprawna forma to trzyletni – łącznie. Zapisy „trzy letni” i „trzy-letni” są błędne, a „tszyletni” zawiera dodatkowo błąd ortograficzny.
Dlaczego łącznie?
„Trzyletni” to przymiotnik złożony z liczebnika trzy i rzeczownika lata. Takie złożenia piszemy w jednym słowie, bez spacji i bez łącznika – oznaczają jedną cechę („mający trzy lata”, „trwający trzy lata”). Ta sama zasada obejmuje wiele przymiotników:
- dwuletni, pięcioletni, stuletni
- trzypokojowy, czteroosobowy
- dwupiętrowy, pięciokilogramowy
Liczebnik zapisany cyfrą
Jeśli pierwszą część zapisujesz cyfrą, dodaj łącznik: 3-letni, 10-osobowy, 2-pokojowy. To jedyna sytuacja, w której łącznik jest potrzebny.
Kiedy osobno?
Osobno piszemy wyrażenie z rzeczownikiem, a nie przymiotnik: ma trzy lata, od trzech lat. Porównaj: trzyletnie dziecko, ale dziecko ma trzy lata.
Przykłady użycia
- Nasz trzyletni syn właśnie zaczął przedszkole.
- Firma podpisała trzyletnią umowę z dostawcą.
- Po trzyletniej przerwie festiwal wraca do miasta.
Uwaga na „trzylatek”
Rzeczownik oznaczający trzyletnie dziecko to trzylatek (i trzylatka) – również łącznie: zajęcia dla trzylatków.
Jak zapamiętać?
Jeśli wyraz odpowiada na pytanie jaki? (jaki syn? – trzyletni), jest jednym przymiotnikiem i piszemy go razem. Po „t” w „trzy” zawsze stoi „rz”, jak w trzeba i trzymać.