Poprawna forma to poradni – z jednym „i”. Zapis „poradnii” jest błędny, choć podwójne „ii” spotykamy w wielu innych wyrazach.
Kiedy „-ni”, a kiedy „-nii”?
Wszystko zależy od tego, jaką rolę pełni „i” w mianowniku. W wyrazie poradnia litera „i” nie jest osobną samogłoską – oznacza tylko, że „n” wymawiamy miękko, jak [ń]: [poradńa]. W takich rzeczownikach w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku piszemy jedno „i”:
- poradnia – poradni
- kuchnia – kuchni
- piekarnia – piekarni
- stajnia – stajni
Podwójne „ii” piszemy w wyrazach obcego pochodzenia, w których „i” jest osobną samogłoską wymawianą jako [ji]: Hiszpania – Hiszpanii, kolonia – kolonii, linia – linii. W nich po miękkim „n” wymawiamy jeszcze głoskę [j]: [lińja], [kolońja].
Odmiana
poradnia, poradni, poradni, poradnię, poradnią, w poradni; liczba mnoga poradnie, poradni, poradniom, poradniami.
Przykłady użycia
- Umówiłam dziecko na wizytę w poradni logopedycznej.
- Skierowanie do poradni kardiologicznej jest ważne przez pół roku.
- Pytanie wysłaliśmy do poradni językowej.
Jak zapamiętać?
Przeczytaj wyraz na głos: porad-nia brzmi jak [poradńa] – „i” to tylko zmiękczenie. Skoro nie ma osobnej samogłoski, nie ma też drugiego „i”, tak jak w kuchni.