Poprawna forma to Sylwii – z dwoma „i” na końcu. Zapis „Sylwi” jest błędny.
Dlaczego „-ii”?
„Sylwia” to imię pochodzenia łacińskiego. W wyrazach obcych zakończonych na spółgłoskę + „-ia” litera „i” tworzy osobną sylabę: Syl-wi-a. W przypadkach zależnych dochodzi końcówka „-i”, więc piszemy dwa „i”. Tak samo odmieniają się inne imiona:
- Sylwia – Sylwii
- Julia – Julii
- Natalia – Natalii
- Klaudia – Klaudii
- Maria – Marii
Odmiana
M. Sylwia, D. Sylwii, C. Sylwii, B. Sylwię, N. Sylwią, Ms. o Sylwii, W. Sylwio! Trzy przypadki mają tę samą formę „Sylwii”.
Przykłady użycia
- Nie było dziś Sylwii na spotkaniu.
- Kupiłem Sylwii bilet do teatru.
- Długo rozmawialiśmy o Sylwii i jej nowej pracy.
Pułapka: zdrobnienia na „-sia”
Inaczej zachowują się zdrobnienia, w których „si” oznacza głoskę [ś]: Kasia – Kasi, Basia – Basi, Zosia – Zosi. Tu „i” nie jest osobną sylabą, tylko znakiem zmiękczenia, więc w dopełniaczu piszemy jedno „i”. Imię „Sylwia” wymawiamy w trzech sylabach, dlatego dostaje „-ii”.
Jak zapamiętać?
Policz sylaby: Syl-wi-a – „i” słychać osobno. Gdy „i” jest pełną sylabą, w dopełniaczu dostaje towarzysza: Sylwii, jak Julii.