Poprawna forma to religii – z dwoma „i”. Zapis „religi” jest błędny.
Zasada: spółgłoska + „ia” → „-ii”
W wyrazie „religia” przed „-ia” stoi spółgłoska „g”. Rzeczowniki o takiej budowie mają w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej końcówkę „-ii”:
- religia – religii
- strategia – strategii
- Belgia – Belgii
- energia – energii
Wyjątkiem są wyrazy z „c”, „s”, „z” przed końcówką – tam piszemy „-ji”: lekcja – lekcji, pasja – pasji. „Religia” do tej grupy nie należy.
Odmiana – także w liczbie mnogiej
Liczba pojedyncza: religia, religii, religii, religię, religią, o religii. Liczba mnoga: religie, religii, religiom, religiami, o religiach. Zwróć uwagę, że dopełniacz liczby mnogiej też brzmi religii: historia wielkich religii.
Przykłady użycia
- Mam jutro sprawdzian z religii.
- Na studiach poznawała dzieje religii Wschodu.
- Konstytucja gwarantuje wolność sumienia i religii.
Uwaga na przymiotnik
Przymiotnik brzmi religijny – z „j” przed „-ny”: religijny, religijność. Zapisy „religiny” i „religjny” są błędne.
Jak zapamiętać?
Postaw obok siebie religia i energia: oba wyrazy mają „g” przed „ia” i oba w dopełniaczu kończą się na „-gii”.