Ó czy u

Tułów czy tółuw?

Poprawna forma to tułów – najpierw „u”, potem „ó”. Zapis „tółuw” odwraca obie litery i jest błędny, podobnie jak „tółów”, „tułóf” czy „tłów”.

Dlaczego „ó” na końcu?

W odmianie wyrazu w drugiej sylabie pojawia się „o”:

  • tułów – tułowia, tułowiem, w tułowiu

To „ó” wymienne – skoro w innych formach słychać „o”, w mianowniku piszemy „ó”.

Dlaczego „u” na początku?

W pierwszej sylabie żadnej wymiany nie ma: tułów, tułowia, tułowie – wszędzie „u”. Brak wymiany na „o” oznacza zwykłe „u”.

Dlaczego „w” na końcu?

Na końcu wyrazu słychać [f], ale w odmianie wraca „w”: tułowia. Dlatego zapis „tułóf” jest błędny – to samo zjawisko co w rękaw [rękaf] – rękawa.

Przykłady użycia

  • Ćwiczenie wzmacnia mięśnie tułowia.
  • Rzeźba przedstawiała postać z nagim tułowiem.
  • Pies miał długi tułów i krótkie łapy.
  • Przy skłonach staraj się nie skręcać tułowia.

Co znaczy „tułów”?

To środkowa część ciała – bez głowy i kończyn. W języku potocznym bywa zastępowany słowem korpus, a w anatomii mówi się też o tułowiu owadów, który łączy głowę z odwłokiem.

Jak zapamiętać?

Odmień wyraz na głos: tułów – tułowia. W drugiej sylabie „o” pojawia się samo, a w pierwszej nigdy – więc tylko druga dostaje kreskę.