Poprawna forma to cudny – przez „u”. Zapis „códny” jest błędny.
Dlaczego „u”?
„Cudny” pochodzi od rzeczownika cud. Sprawdźmy całą rodzinę tego wyrazu:
- cud, cuda, cudów
- cudowny, cudownie
- cudak, cudaczny, cudować
Nigdzie nie pojawia się „o”, więc nie ma podstaw, by pisać „ó”. Zapis „códny” to próba napisania wyrazu „staranniej”, niż wymaga norma.
Co znaczy „cudny”?
„Cudny” to przymiotnik o znaczeniu „zachwycający, wspaniały, piękny”. Brzmi nieco bardziej emocjonalnie i potocznie niż cudowny, a w poezji ma lekko staroświecki urok.
Odmiana i stopniowanie
cudny, cudna, cudne, cudnego, cudnej; liczba mnoga cudni (o osobach), cudne. Stopniowanie: cudniejszy, najcudniejszy. Przysłówek: cudnie.
Przykłady użycia
- Mieliśmy cudny widok na zatokę.
- Ale cudna sukienka!
- Wieczór był cudnie ciepły.
Uwaga na „cudzy”
Podobnie wygląda przymiotnik cudzy („należący do kogoś innego”). Ma inne znaczenie, ale też piszemy go przez „u”: cudzoziemiec, cudze rzeczy.
Jak zapamiętać?
Coś cudnego to mały cud. A „cud” to krótkie słowo, w którym nie ma miejsca na „ó”. Jeśli masz wątpliwość, dopisz liczbę mnogą: cuda – słychać „u”, nie „o”, więc kreski nad „u” nie stawiasz.