Razem czy osobno

Po co czy poco?

Poprawna forma to po co – osobno. Zapis „poco” jest błędny w każdym kontekście.

Dlaczego osobno?

„Po co” składa się z dwóch wyrazów: przyimka po i zaimka pytającego co. Takie połączenia piszemy w polszczyźnie rozdzielnie. Ta sama zasada dotyczy całej grupy podobnych wyrażeń:

  • po co – pytanie o cel: Po co tam idziesz?
  • po to – odpowiedź: Po to, żeby kupić chleb.
  • po czym – Wstał, po czym wyszedł.
  • po cóż – książkowe, z cząstką „-ż” dopisaną do zaimka

Uwaga na wyrazy łączne

Niektóre wyrazy zaczynające się od „po” rzeczywiście piszemy razem, bo stały się jednym słowem: potem, poniekąd, pomimo. „Po co” do nich nie należy – obie jego części zachowały samodzielność.

Przykłady użycia

  • Po co ci trzy pary identycznych butów?
  • Nie rozumiem, po co tyle nerwów.
  • Zapytał, po co przyszliśmy tak wcześnie.

Interpunkcja

W zdaniu pytającym bezpośrednim stawiamy na końcu znak zapytania: Po co to robisz? W pytaniu zależnym – kropkę, a przed „po co” przecinek: Nie wiem, po co to robisz.

Jak zapamiętać?

Zadaj pytanie inaczej: w jakim celu? – trzy wyrazy. „Po co” znaczy to samo i też składa się z osobnych słów.