Ch czy h

Honor czy chonor?

Poprawna forma to honor – przez „h”. Zapis „chonor” jest błędny; to częsta pomyłka, bo „h” i „ch” brzmią w wymowie tak samo.

Dlaczego „h”?

„Honor” przyszedł do polszczyzny z łaciny, w której brzmiał i pisał się tak samo: honor. Wyrazy zapożyczone zwykle zachowują „h” ze źródła – dlatego piszemy hymn, historia, hotel, humor. Żadna polska wymiana nie wskazywałaby tu na „ch”, więc najprościej zapamiętać: łaciński honor, łacińskie „h”.

Wyrazy pokrewne

  • honorowy – honorowy krwiodawca, gość honorowy
  • honorować – honorować karty płatnicze
  • honorowo – zachować się honorowo
  • honorarium – wynagrodzenie autora, wykładowcy, prelegenta

Przykłady użycia

  • Daję ci słowo honoru, że nikomu nie powiem.
  • Dla drużyny to był mecz o honor.
  • Zdobycie tego tytułu uznał za punkt honoru.
  • Sklep nie honoruje już starych bonów.

Uwaga na „honorarium”

Ten wyraz sprawia kłopot nie tylko ortograficzny. W liczbie pojedynczej się nie odmienia: to honorarium, bez honorarium, o honorarium. W liczbie mnogiej ma formy honoraria, honorariów. Forma „honorarii” jest błędna.

Jak zapamiętać?

Honor, hymn i herb – trzy symbole, o które dba się szczególnie. Wszystkie zaczynają się od tej samej litery „h”.