Poprawna forma to hej – przez „h”. Zapis „chej” jest błędny, a „hey” to wyraz angielski, który w polskim tekście nie powinien zastępować rodzimego „hej”.
Dlaczego „h”?
„Hej” to wykrzyknik – wyraz, który naśladuje okrzyk lub służy do zwrócenia na siebie uwagi. Wykrzykniki tego typu zapisujemy w polszczyźnie zwykle przez „h”: hej, hop, hura, ha, hm. Wymiana nie ma tu zastosowania, pisownię trzeba zapamiętać.
Hej, hejka, hejo
- hej – powitanie lub zawołanie, potoczne
- hejka, hejo – jeszcze bardziej swobodne, żartobliwe odmiany powitania
Wszystkie są poprawne w swobodnej rozmowie, ale żadna nie nadaje się do oficjalnej korespondencji. Tam lepiej sprawdzi się Dzień dobry.
Przecinek po „hej”
Gdy „hej” rozpoczyna zdanie jako zawołanie, oddzielamy je przecinkiem lub wykrzyknikiem:
- Hej, Kasiu, masz chwilę?
- Hej! Poczekajcie na mnie!
- Hej, co słychać?
„Hej” w pieśniach i przyśpiewkach
W tekstach ludowych i patriotycznych „hej” pełni funkcję okrzyku wzmacniającego: Hej, sokoły, Hej, bystra woda. Pisownia jest ta sama, a przecinek po „hej” również stawiamy.
Jak zapamiętać?
„Hej” i „hura” – dwa radosne okrzyki, oba zaczynają się od „h”. Nikt nie wykrzykuje „chura”, więc i „chej” odpada.
