Razem czy osobno

Do zobaczenia czy dozobaczenia?

Poprawna forma to do zobaczenia – osobno. Zapis „dozobaczenia” jest błędny, choć w mowie całe pożegnanie wymawiamy jednym tchem.

Dlaczego osobno?

To połączenie przyimka do z rzeczownikiem zobaczenie w dopełniaczu. Wyrażenia przyimkowe z zasady piszemy rozdzielnie, także wtedy, gdy stały się utartymi formułami. Pozostałe pożegnania zachowują się tak samo:

  • do zobaczenia
  • do widzenia
  • do jutra, do usłyszenia
  • do potem, do wieczora

Przecinek przy zwrocie do kogoś

Gdy pożegnanie łączymy z imieniem lub innym zwrotem do adresata, oddzielamy je przecinkiem, bo zwrot do osoby (wołacz) zawsze wydzielamy:

  • Do zobaczenia, Aniu!
  • Kochani, do zobaczenia w przyszłym roku!

Przykłady użycia

  • Do zobaczenia w poniedziałek!
  • Pomachała nam i zawołała: „Do zobaczenia!”.
  • Zakończył list krótkim „do zobaczenia wkrótce”.

„Do zobaczenia” czy „do widzenia”?

Oba zwroty są grzeczne, ale nieco się różnią. Do widzenia jest uniwersalne – mówimy je także obcym, np. w sklepie czy w urzędzie. Do zobaczenia zakłada, że się jeszcze spotkamy, więc brzmi cieplej i bardziej osobiście.

Jak zapamiętać?

Rozwiń pożegnanie w myślach: (cieszę się) do zobaczenia (ciebie). „Do” to przyimek jak w do domu czy do szkoły – a te zawsze stoją osobno.