Poprawna forma to chuligan – przez „ch”. Zapis „huligan” jest błędny, choć podsuwa go angielskie hooligan.
Skąd „ch” w wyrazie „chuligan”?
Wyraz trafił do polszczyzny z angielskiego, gdzie zaczyna się od „h”. W polskiej pisowni utrwaliła się jednak postać z „ch” i to ją notują słowniki. Wymiana nie pomoże – w rodzinie tego wyrazu nie pojawia się żadna głoska, która podpowiadałaby zapis. Pisownię trzeba zapamiętać.
Rodzina wyrazów – wszędzie „ch”
- chuligański wybryk
- chuligaństwo
- chuliganić, chuliganka
Liczba mnoga: chuligani, chuliganów, chuliganami.
Przykłady użycia
- W nocy chuligani zniszczyli wiatę przystanku.
- Sąd uznał to za występek o charakterze chuligańskim.
- Po meczu na trybunach doszło do aktów chuligaństwa.
- Nasz syn to mały chuligan – znowu wrócił z podartymi spodniami.
Jak widać w ostatnim przykładzie, w mowie potocznej słowo bywa też żartobliwym określeniem psotnego dziecka.
Pułapka angielskiego zapisu
Znajomość angielskiego bywa tu przeszkodą: skoro hooligan, ręka sama pisze „h”. W polskim tekście liczy się jednak polska tradycja pisowni, a nie obcy pierwowzór. Zwróć też uwagę na przymiotnik: chuligański ma miękkie „ń”, tak jak pański czy cygański.
Jak zapamiętać?
Wyobraź sobie, że chuligan chowa się przed strażą miejską. Dwa wyrazy, dwa razy „ch” na początku.
