Poprawna forma to hulać – przez „h”. Zapis „chulać” jest błędny, chociaż dziś obie litery wymawiamy tak samo.
Dlaczego „h”?
Przy wyborze między „h” a „ch” rzadko pomaga reguła. Czasem ratuje wymiana – „h” przechodzi w „ż”, „g” lub „z” (druh – drużyna), a „ch” w „sz” (mucha – musze) – ale w wyrazie „hulać” żadna taka wymiana nie zachodzi. Pisownię trzeba zapamiętać, a najlepiej zapamiętać całą rodzinę wyrazów naraz, bo w każdym z nich stoi „h”.
Rodzina wyrazów – zawsze „h”
- hulanka, hulanki – zabawa, biesiadowanie
- hulaka – ktoś, kto lubi się bawić
- hulajnoga – pojazd, na którym się „hula”
- rozhulać się, wyhulać się
Co znaczy „hulać”?
Pierwotnie: bawić się hucznie, beztrosko, często przy muzyce i trunkach. Dziś słowo ma też znaczenie przenośne – mówimy tak o żywiole, który szaleje bez przeszkód: wiatr hula po polach. Potocznie „hulać” może też znaczyć „swobodnie działać”: w tym programie wirusy hulają, aż miło.
Przykłady użycia
- Całą noc hulali na weselu kuzyna.
- Po pustym korytarzu hulał przeciąg.
- Pora skończyć z hulankami i wziąć się do nauki.
Odmiana
hulam, hulasz, hula, hulamy, hulacie, hulają; czas przeszły hulał, hulała; tryb rozkazujący hulaj. W żadnej formie nie pojawia się „ch”.
Jak zapamiętać?
Skojarz „hulać” z hulajnogą – dzieci widzą ją na co dzień i rzadko piszą ją błędnie. Jeśli „hulajnoga” ma „h”, to „hulać” też.
