Poprawna forma to bukszpan – przez „u” i „sz”. Zapisy „bókszpan”, „bukrzpan” i „bukżpan” są błędne.
Co to jest bukszpan?
To wiecznie zielony krzew o drobnych, błyszczących liściach, bardzo popularny w ogrodach. Łatwo go formować, dlatego sadzi się go na niskie żywopłoty, obwódki rabat i ozdobne kule. Gałązki bukszpanu tradycyjnie wkłada się też do palm wielkanocnych i wieńców.
Dlaczego „u”?
„Ó” piszemy zwykle tam, gdzie w innych formach pojawia się „o”. W wyrazie „bukszpan” takiej wymiany nie ma. Co więcej, to wyraz zapożyczony – a w zapożyczeniach „ó” praktycznie się nie pojawia. Zostaje więc zwykłe „u”, tak jak w kultura czy muzyka.
Dlaczego „sz”, a nie „rz”?
Po literze „k” zwykle piszemy „rz”: krzak, krzesło, krzyk. „Bukszpan” należy jednak do nielicznych wyjątków, w których po spółgłosce piszemy „sz”. Do tej grupy należą też m.in. kształt, pszczoła, pszenica i kszyk. Te wyrazy trzeba zapamiętać.
Odmiana i wyrazy pokrewne
- bukszpan, bukszpanu, bukszpanem, o bukszpanie
- liczba mnoga: bukszpany
- bukszpanowy – np. żywopłot bukszpanowy
Przykłady użycia
- Wzdłuż ścieżki posadziliśmy niski bukszpan.
- Ogrodnik przycina bukszpany dwa razy w roku.
- Do palmy dodała kilka gałązek bukszpanu.
Jak zapamiętać?
Zapamiętaj trójkę wyjątków ogrodniczo-rolniczych: pszenica na polu, pszczoła na kwiatku, bukszpan przy ścieżce. Wszystkie mają „sz” po spółgłosce.
