Poprawna forma to anarchia – przez „ch”. Zapis „anarhia” jest błędny.
Skąd „ch” w wyrazie „anarchia”?
„Anarchia” pochodzi z greki i zawiera ten sam człon co monarchia czy hierarchia – związany z władzą i rządzeniem. W wyrazach greckiego pochodzenia głoskę tę zapisujemy w polszczyźnie konsekwentnie jako „ch”: chaos, chemia, charakter, chronologia. „Anarchia” to dosłownie „brak władzy”.
Cała rodzina z „ch”
- anarchia, anarchista, anarchistka
- anarchizm – kierunek polityczny
- anarchiczny, anarchistyczny
- pokrewne przez człon „-archia”: monarchia, hierarchia, oligarchia, patriarchat
Odmiana – uwaga na „-ii”
W dopełniaczu, celowniku i miejscowniku piszemy dwa „i”: anarchii – tak jak monarchii i hierarchii. Zapis „anarchi” jest błędny.
Przykłady użycia
- Po upadku rządu w kraju zapanowała anarchia.
- W szatni przed meczem panowała zupełna anarchia.
- Pisał rozprawy o historii anarchizmu.
Dwa znaczenia
W języku ogólnym „anarchia” to po prostu chaos, bezład, brak porządku. W nauce o polityce oznacza ustrój bez władzy państwowej, do którego dążą zwolennicy anarchizmu.
Jak zapamiętać?
Pomyśl o monarchii – nikt nie napisze „monarhia”. „Anarchia” to jej przeciwieństwo, ale pisownia jest ta sama.
